![]() |
![]() |
|
|
جشنواره ای که خوب شروع نشه انگیزه رو از آدم میگیره، حال صف وایسادن هم می پره، به همین سادگی روزای سوم و چهارم بی فیلم سپری شد. توو این چند روز هم با گشت و گذاری توو سایت ها و روزنامه ها همه از فیلم ها می نالند، اتفاقا فیلم هایی که ندیدی بدتر توصیف شدن برای همین فقط از سر کنجکاوی به سمت سینما حرکت می کنم همین. روز پنجم و آخر بخس بین الملل بیست ساعت 5 و 40 دقیقه است و میرسم سینما سپیده و خیلی راحت بلیط ساعت 6 را تهیه می کنم. عبدالرضا کاهانی سال گذشته فیلم آدم رو در جشنواره داشت که مثل فیلم دومش موضوعی در رابطه با مرگ داشت، با این تفاوت که این بار با قصه آن را روایت کرده است، مردی متوجه می شود روزهای آخر عمرش است و تصمیم می گیرد روزهای آخر عمرش آدم خوب و مهربانی باشد و به استقبال مرگ برود. ایراد کار مثل فیلم قبلی کاهانی، پرداخت ضعیف آن است که فیلم در حد همان ایده باقی می ماند و آب بستن به فیلم شروع می شود و ناگهان متوجه می شوی 50 دقیقه از فیلم تقریبا اتفاقی نیفتاده است. کاهانی بر خلاف فیلم اولش مثلا قصه می گوید ولی بلد نیست. بازی ها قابل قبول ترند علیرضا خمسه خیلی خوب بازی کرده پرویز پرستویی خوب است و معقول، حبیب رضایی و فرشته صدر عرفایی تکراری و معمولی اند، مهتاب کرامتی نشان داد که فقط به درد بعضی نقش ها می خورد و ضعیف بود. بیست عملا حرفی برای گفتن نداشت، انتظاری که قبل از جشنواره نمی رفت. هادی
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 16 بهمن1387ساعت 3:43 قبل از ظهر توسط سینمای خودمونی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
سینما ، تئاتر
داستان کوتاه ، فیلم نامه ، نمایش نامه نقد فیلم ، نقد کتاب |
| پیوندها |
|
مطالبی در مورد سینما Nicole Kidman Lover دلبستگی پرده شیشه ای شب روشن سینمای نوین بلیط |
|
RSS
View My Stats |